De studiefinanciering

woensdag 26 mei 2010

Afgelopen donderdag sprak met ik met 15 leden van Studenten Organisatie Groningen over het hoger onderwijs. Net als wij zitten zij ook middenin de campagne, maar dan die voor de Universiteitsraad verkiezingen. Erg leuk om van deze fanatieke studenten te horen. We spraken onder meer over de kwaliteit van het hoger onderwijs, de BaMa structuur en natuurlijk de hervorming van de studiefinanciering.

De discussie over de studiefinanciering komt bij elk debat terug. Het is duidelijk een issue dat sterk leeft, zowel onder studenten als daarbuiten. Wat wil D66 nu met de studiefinanciering?

D66 wil echt investeren in het onderwijs. Hiervoor maakt D66 in zijn huidige programma € 2,5 miljard vrij. Maar D66 wil meer. Investeren in meer contacturen, kleinere werkgroepen, meer excellentie programma's en meer onderzoeksbanen.

Om die reden is D66 voorstander van de hervorming van de studiefinanciering door het invoeren van het sociaal leenstelsel. De huidige basisbeurs wordt in dit stelsel een lening die na de studie in 20 jaar afbetaald moet worden. Deze schuld van ongeveer € 12.000 wordt door mensen die in het onderwijs of zorg gaan werken of die te weinig gaan verdienen deels of geheel kwijtgescholden.

Voor D66 zijn er wel wat voorwaarden. In de eerste plaats moet iedere cent die deze hervorming oplevert geïnvesteerd worden in het hoger onderwijs. Als tweede stellen wij dat het ook betaalbaar moet zijn om te gaan studeren als je niet een beroep gaat doen waarbij je veel gaat verdienen. Het terugbetalen zal dus naar draagkracht zijn. En als laatste vindt D66 het belangrijk dat het Hoger onderwijs toegankelijk blijft. De aanvullende beurs voor studenten met ouders met een laag inkomen blijft dan ook bestaan. En ook houden we college gelden in takt, ook voor een tweede studie. We willen deze maatregel bovendien geleidelijk invoeren te beginnen met de masters.

D66 kiest voor het onderwijs. Voor ons is het belangrijkste dat studenten het beste uit hun zelf halen en al hun talenten kunnen ontplooien. Daar worden we allemaal beter van. De samenleving, maar de student zelf nog het meest.